GRUSZA

Znów nasza dobra znajoma, dająca smaczne owoce. Popularna w sadach i ogrodach... Ale... Jest słodką Miłością i przypomina o tym każdemu nie tylko smakiem swych gruszek. Jest drzewem z charakterem i nie pozwala tak do końca sadownikom na manipulowanie sobą. Pomaga nam wzmocnić przeto nasz charakter oraz nasz układ krążenia. Roztacza wokół siebie wyczuwalne niemal ciepło.
Jest wiele odmian tego drzewa sadzonych w sadach i ogrodach. Szerzej omówię jedynie te dzikie, te ozdobne i najstarsze odmiany hodowlane.

GRUSZA POLNA (Ulęgałka, Pospolita)

Rośnie dziko w całej Polsce, w lasach, na polanach i skrajach, od strony południowej. Na polach to piękne i majestatyczne drzewo jest coraz większą rzadkością...

Kwiaty: białe z czerwonymi pylnikami.
Owoce: kuliste, żółtozielone gruszki na długich szypułkach.
Liście: jajowate i okrągławe, drobnopiłkowane, na ogonkach długości 2-5 cm.
Kora: ciemnopopielatoszara, płytkowato spękana, co przypomina zeschniętą ziemię.

grusza_01.jpg

GRUSZA FAWORYTKA (Klapsa)

Została wychodowana w Ameryce w połowie XIXw. Bardzo smaczne i słodkie owoce.

GRUSZA TREWINKA

Wychodowana we Francji. Jest dość wrażliwa na mróz. Owoce jej są w smaku podobne do Klapsy, ale bardziej soczyste i nieco inne w smaku.

GRUSZA JAŁOWCÓWKA (Choinówka)

Odmiana polska, odporna na mróz. Jest dużym drzewem. Owoce smaczne i bardzo aromatyczne są średniej wielkości. Aromat ma przypominający nieco zapach igliwia nagrzanego słońcem.

GRUSZA DOBRA SZARA

Doskonale znosi najcięższe mrozy. Wychodowano ją w Holandii w XVIIw.
Owoce ma o szarobrunatnej, grubej i szorstkiej skórce i miękkim, soczystym, słodkim miąższu.

GRUSZA WIERZBOLISTNA

Czyli dowód dla niedowiarków na to, że “gruszki na wierzbie” jednak istnieją! ;-)
Jest odmianą ozdobną, niestety rzadko spotykaną. Jest małym drzewem, osiągającym koło 8 m. wysokości. Gałęzie ma cienkie i zwisające. Owoce malutkie, do 3 cm. długie, twarde. Liście lancetowate jak u Wierzby, niepiłkowane.